۸۶۰۸۶۳۲۶
info@
caracaltravel.com

هند

سرزمین هزار رنگ

تاج محل
اشتراک‌گذاری
ترجمه:
منبع:
تاریخ سه شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۷

در سراسر هند چشم اندازهای طبیعی فراوان و تنوع فرهنگی بسیار وجود دارد که در کنار آثار تاریخی و معابد گوناگون، مناظر بی بدیلی را پیش چشم گردشگران قرار میدهند.

کشور پهناور هندوستان، دومین کشور پر جمعیت پس از چین به شمار میرود که یک ششم جمعیت جهان را در خود جای داده است. همچنین به لحاظ مساحت، هفتمین کشور بزرگ دنیا محسوب میشود و پایتخت آن شهر دهلی نو است. آب و هوای این کشور به دلیل قرار گرفتن کوه های هیمالیا در شمال، که مانع از نفوذ رطوبت و ابرهای باران زا به آسیا میشوند، مرطوب و پر باران است.

در ادامه با 10 مورد از جاذبه های برتر گردشگری هند آشنا خواهیم شد.

 

 

1- تاج محل

معروف ترین و شناخته شده ترین بنای هندوستان همین تاج محل است که در شهر آگرا و در حاشیه رودخانه یامونا قرار گرفته است. این بنای سفید رنگ مرمری در واقع بنای یادبودی است که طبق معماری ایرانی-هندی و به دستور شاه جهان برای همسرش ساخته شد.

ارجمند بانو(بیگم) همسر عزیز شاه جهان، پنجمین پادشاه امپراطوری مغول، که پس از ازدواج از سوی پادشاه "ممتاز محل"  نام گرفت، حین به دنیا آوردن چهاردمین فرزندشان از دنیا رفت. فوت ناگهانی ممتاز محل تا مدت زیادی پادشاه را غمگین و افسرده کرد. پس از یک سال، شاه جهان دستور داد تا برای همسرش آرامگاهی ساخته شود که مانندش در جای دیگری نباشد. به همین منظور افراد زیادی را استخدام کرد، متخصصانی را از سایر نقاط فراخواند و هزینه های بسیار کرد تا سرانجام پس از بیست و اندی سال، تاج محل که یکی از شاهکارهای معماری و عجایب هفت گانه دنیاست، ساخته شد.

معمار اصلی تاج محل فردی ایرانی به نام استاد احمد لاهوتی بوده که به همراه برادرش حمید لاهوتی، این بنا را طراحی کردند. آرامگاه در مرکز ساختمان اصلی قرار گرفته و چهار مناره با فواصل منظم، آن را احاطه کرده اند. ساختمان اصلی مزین به انواع سنگ های قیمتی است و آیات قرآن، نقاشی و اشعار محتلف در جای جای آن به چشم میخورد. در قسمت شرقی و غربی بنا  نیز دو  ساختمان با نمای قرمز رنگ قرار دارند که یکی مسجد و دیگری مهمانخانه است.

در کنار زیبایی خیره کننده تاج محل، تقارن هندسی بناها، زیبایی آن را دوچندان کرده است.

2- سواحل گوا

ایالت گوا در جنوب غربی هندوستان و در حاشیه دریای عرب به مرکزیت شهر پانچی، سومین شهر بزرگ گوا، قرار گرفته است و به تبع شرایط جغرافیایی اش دارای آب و هوایی گرم و مرطوب است و منطقه ای باران خیز به شمار میرود.

سواحل خیره کننده، طبیعت سرسبز، فستیوال های محلی و ورزش های آبی در کنار بناها و آثار تاریخی متعدد و زیبای گوا قدیمی که زمانی پایتخت پرتغالی ها بوده و در فهرست میراث جهای یونسکو نیز ثبت شده است، از جمله جاذبه های طبیعی و تاریخی ای هستند که سالانه شمار زیادی از گردشگران را به سوی خود میکشاند.

قلعه آگوادا (Aguada)، قلعه چاپورا (Chapora)، کلیسای Bom Jesus، غارهای پانداوا (Pandava)، آبشار Arvalem، معبد Mangeshi و... از دیگر جاذبه های این ایالت به شمار میروند.

غالب غذاها در گوا مخلوطی از غذاهای عربی، پرتغالی و هندی است. ماهی راوا، بالچائو، مرغ کارفیل و برنج و ماهی کاری شماری از معروف ترین غذاهای گوا هستند. در این منطقه علاوه بر بادام که محصول اصلی محسوب میشود، موز، خیار، Jackfruit، آناناس، برنج، کدو حلوایی، تربچه، نارگیل و... نیز کاشته میشود.

در کنار مراکز خرید مدرن، انواع بازارچه های محلی نیز در این ایالت برپا میشوند که غالبا محصولات سنتی و محلی میفروشند و میتوانند گزینه های خوبی برای خرید سوغاتی باشند.

3- معبد ویروپاکشا

یکی از قدیمی ترین و مهمترین بناهای هند معبد ویروپاکشا است که در شهر پایتخت حکومت ویجایاناگارا، همپی، و در حاشیه جنوبی رودخانه Tungabadra ساخته شده است. گفته میشود این بنا در ابتدا به صورت چند معبد محقر و جدا افتاده بوده که در قرن هفتم به تدریج به یک مجموعه بزرگ تبدیل شده است. در بسیاری از داستان های افسانه ای شهر همپی نیز نام این قلعه به عنوان مکانی مقدس آمده و اشاره شده که تا به امروز تنها بنایی است که ساخت آن بدون وقفه انجام شده و همچنین یکی از مهمترین مراکز مذهبی و زیارتی برای عبادت کنندگان الهه شیوا بوده است. امروزه فستیوال های سالانه این قلعه گردشگران و زائرین زیادی را به سمت خود جذب میکند.

نام این بنای تاریخی در لیست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

4- غارهای الورا

از بزرگ ترین مجموعه غارهای دنیا میتوان به غارهای الورا، در ایالت ماهاراشترا هندوستان اشاره کرد. این غارها بناهایی دست کند هستند که از تراش سنگ های آتشفشانی بازالتی حاصل شدند. ساخت این مجموعه تاریخی مربوط به قرن  6 الی 10 میلادیست و از آن زمان تا کنون این غارها میزبان تندیس الهه گان ادیان هندو، بودا و جِین بوده اند. تعداد این غارها احتمالا به بیش از 100 میرسد اما در حال حاضر امکان بازدید از 34 غار فراهم است و شامل 17 غار هندو، 12 غار بودایی و 5 غار مربوط به آیین جین میشود.

کنار هم قرار گرفتن غارهایی از سه آیین مختلف، نشان از همزیستی مسالمت آمیز و هماهنگی میان مذاهب مختلف در این دوره از تاریخ است. این غارها اغلب با هدف عبادتگاه ساخته میشدند اما برخی نیز به عنوان محل زندگی و یا اقامت راهبان ادیان، کاربرد داشته اند.

از میان این غارها، غارهای مربوط به آیین هندو شگفت انگیز ترین و غارهای بودایی ساده ترین آن ها هستند. غار شانزدهم خیره کننده ترین و غار 21 اُم قدیمی ترین غارها هستند. غار 29 اُم معماری ویژه ای دارد، غار 32 به ایندرا سبها (Indra Sabha) تقدیم شده و حفاری غار 30 نیز نیمه تمام مانده است. غارهای مذهب جین شاید به بزرگی غارهای دیگر نباشند اما آثار هنری بسیاری در آن ها به چشم میخورد.

این مجموعه جزء میراث جهانی یونسکو محسوب میشود.

5- هارماندیر صاحب

از برترین عبادتگاه های پیروان مذهب سیک، هارماندیر صاحب است که در شمال غربی هندوستان، در شهر آمریتساب واقع در ایالت پنجاب قرار گرفته و اولین بار در سال 1604 توسط ارجَن، پنجمین سیخ گرو ساخته شده است.

این زیارتگاه در مرکز دریاچه ای زیبا قرار گرفته و در هر چهار طرف، راه ورودی دارد. این بدان معناست که زائرین فارغ از طبقه اجتماعی و یا عقیده شان، میتوانند وارد شوند. سنگ بنای این معبد توسط مسلمانی به نام "میان میر" که اهل لاهوت پاکستان کنونی بوده است، گذاشته شده. هارماندیر صاحب که نام دیگرش دربار صاحب است، بارها توسط مهاجمین افغان تخریب شده اما سرانجام در زمان مهاراجه رانجیت سینگ (Maharaja Ranjit Singht)، با مس و سنگ مرمر بازسازی و قسمت فوقانی آن نیز با طلا پوشانده شده است. به همین جهت به آن معبد طلایی نیز گفته میشود.

6- معبد خاجوراهو

وجود ادیان مختلف در هند، سبب شده تا در طول تاریخ هزاران معبد با ویژگی های منحصر به فرد ساخته شوند. معابد خاجوراهو که در شهر خاجوراهو و در شمال ایالت مادیا پراش واقع شده اند، یکی از زیباترین آثار تاریخی به جا مانده از قرون وسطا در هند به شمار میروند که بین سال های 900 تا 1130 پس از میلاد ساخته شده اند.

علت اصلی شهرت خاجوراهو نیز وجود همین معابد پر نقش و نگارش است که خلاقیت هنری و معماری با شکوهش نظر هر بیننده ای را به خود جلب میکند. اما دلیل اصلی که این بنا را از دیگر آثار مشابهش متمایز میکند، وجود مجسمه های سنگی در نمای اصلی آن است که بر پایه شهوت ساخته شدند و نمایان گر روابط جنسی میان زنان، مردان و حتی حیوانات هستند.

ساخت معابد خاجوراهو در زمان حکومت چاندلا (Chandella) آغاز شد و در طول حکمرانی پادشاهان مختلف این سلسله ادامه داشت. باور بر این است که خاجوراها به جدایی دین از سیاست معتقد بوده اند. از همین روی خاجوراهو را پایتخت فرهنگی و مذهبی خود برگزیدند و ماهوبا، که در فاصله 60 کیلومتری خاجوراهو بود، به عنوان پایتخت سیاسی انتخاب شد.

پس از حمله مسلمان ها و سقوط دودمان چاندلا، مردم مجبور به ترک شهر شدند. پس از این حوادث، معابد خاجوراهو نیز بین قرن های 13 تا 18 در پوشش جنگل از چشم مهاجمان در امان ماندند و سرانجام توسط یک مهندس بریتانیایی کشف شدند.

7- دروازه هند (India Gate)

دروازه هند (India Gate) بنای یادبودی است که با هدف زنده نگاه داشتن یاد هزاران سرباز هندی ارتش بریتانیا که در جنگ جهانی و همچنین سومین جنگ میان افغانستان و انگلیس کشته شدند، در مرکز یک میدان در دهلی نو، پایتخت هندوستان ساخته شده است.

Edwin Lutyens معمار معروف انگلیسی که سابقه طراحی بناهای یادبود جنگی بسیاری را در کارنامه خود دارد، دروازه هند را با الهام از طاق پیروزی فرانسه طراحی کرد.

این بنای با شکوه 42 متر ارتفاع و 9.1 متر عرض دارد و در ساخت آن عمدتا از ماسه سنگ های قرمز و زرد استفاده شده است.

8- قصر میسور

پس از تاج محل، قصر میسور دومین بنای تاریخی پر بازدید هند است و سالانه گردشگران بسیاری را به سمت خود میکشاند. این قصر با شکوه در شهری به همین نام در ایالت Karnataka قرار گرفته است.

ساختمان اصلی قصر در زمان حکومت Maharaja Krishnaraja Wadiyar که از سوی گاندی لقب پادشاه مقدس  (Rajarishi) را دریافت کرده بود، بنا شده و پس از او پسرش Maharaja Jayachamaraja Wadiyar، آخرین پادشاه میسور،  ساخت آن را در ابعاد گسترده تر ادامه داد.

تلفیق سبک های مختلف معماری اسلامی، هندی، راجپوت  (Rajput) و گوتیک (Gothic)، نمای مجلل و شاهانه ای به قصر بخشیده است.

قصر میسور در سال 1897 طی آتش سوزی مهیبی تا حدود بسیار زیادی تخریب شد و از بین رفت. پس از این حادثه معمار بریتانیایی مشهوری به نام Henry Irwin بنای جدیدی را طراحی کرد که ساخت آن در سال 1912 به پایان رسید و نتیجه اش بنای مجللی شد که امروز شاهد آن هستیم.

نورپردازی های خیره کننده و جشنواره های پر شور Dussehra ، از مهمترین دلایل جذابیت این بنا برای گردشگران به شمار میروند.

9- قلعه سرخ

قلعه سرخ در اواسط قرن هفدهم به عنوان قصر پنجمین پادشاه امپراطوری مغول، شاه جهان، در پایتخت جدیدش در شهر دهلی نو در مدت زمان حدود 10 سال و 8 ماه ساخته شد و به عنوان نمونه خیلی خوبی از سبک معماری مغولی شناخته میشود.

دلیل نام گذاری آن هم دیوارهای قرمز رنگش است که چیزی حدود 23 متر ارتفاع دارند. نمای کلی ساختمان از سبک اسلامی پیروی میکند اما در هرکدام از عمارت های مجموعه المان هایی از معماری مغول به چشم میخورد.

قلعه سرخ شامل کاخ ها، عمارت کلاه فرنگی، باکن ها، حمام ها، آبراه های داخلی، باغ هایی با اشکال هندسی و مسجدی پر زرق و برق میشود. در میان این بخش های مختلف، سالن دیوان عام که برای عموم است و با 60 ستون قرمز رنگ احاطه شده و سالن دیوان خاص برای مهمانان خصوصی که کوچکتر است و با سنگ مرمر سفید طراحی شده، معروف ترین بخش های قلعه به شمار میروند. نام این مجموعه در سال 2007 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

10- دروازه هند ( The Gateway Of India)

علاوه بر دهلی نو، در شهر بمبئی نیز دروازه دیگری قرار دارد که در راس بندر آپولو (Apollo Bunder)، مشرف به بندرگاه بمبئی در حاشیه دریای عرب و در ناحیه Colaba قرار گرفته است.

دروازه بمبئی (The Gateway Of India) امروزه به عنوان سنبل این شهر شناخته میشود و گردشگرن زیادی را از سراسر دنیا به سمت خود جلب میکند.

پیشنهاد ساخت بنا را Sir George Sidenham Clarke، فرماندار وقت بمبئی به مناسبت ملاقات جرج پنجم (King George V) با ملکه ماری (Queen Mary) در سال 1911 ارائه داد. سال 1914 با طرح فرماندار موافقت و اقدامات لازمه آغاز شد و در سال 1919 نیز همه چیز برای شروع ساخت، مهیا بود.

George Wittet معمار اسکاتلندی، بنا را طراحی کرد و 4 سال بعد یعنی در سال 1924، به طور کامل ساخته شد.

در ساخت دروازه هند از سنگ بازالت زرد و بتن استفاده شده و چیزی حدود به 250 میلیون دلار برای دولت هزینه داشته است.

 

سفرهای پیشنهادی

مطالب پیشنهادی

عضویت در خبرنامه کاراکال
برای اطلاع از مطالب جدید، تورها و برنامه‌های ویژه کاراکال، می‌توانید پست الکترونیک و شماره همراه خود را وارد کنید و دکمه + را کلیک کنید: